Thursday, September 24, 2020
Home കഥകൾ ചുവന്നു ചിതറിയ ചിന്തകൾ

ചുവന്നു ചിതറിയ ചിന്തകൾ

കഥ

ഹീര കെ.എസ്

ഒരു പുതുവർഷം കൂടി വ്യാധികളുടെ ആകുലതകൾക്കിടയിൽ അധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ കടന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു.. ആഘോഷങ്ങൾ വഴിമാറിയ ഒരു ഓണക്കാലം. തുമ്പയും തുളസിയും തേടിയലഞ്ഞ തൊടികൾ ഓർമകളിൽ നിന്നുപോലും പതിയെ തെന്നിമാറുന്നു..

ചുവന്നു തുടങ്ങിയ ആകാശത്തിലേക്ക് ഇടയ്ക്കു കണ്ണുകൾ വിടർത്തി  ഗ്രോബാഗിലെ ചെടികൾക്ക് വെള്ളമുതിർത്ത്  നിൽക്കവേ അടുത്ത വീട്ടിലെ ടെറസ്സിൽ നിന്നും ആ കൊച്ചുകുറുമ്പന്റെ വിളി കേട്ടു…
“ആന്റി…ചായ കുടിച്ചോ…”
നിഷ്കളങ്കമായ ആ രണ്ടുവയസ്സുകാരന്റെ നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയിൽ എവിടെയോ ഒരു ഓണക്കാലത്തിന്റെ ആർപ്പുവിളികളും ആരവങ്ങളും വീണ്ടും വിടർന്നു..
കൊച്ചുവർത്തമാനങ്ങളും കുരുന്നു കുറുമ്പുകളും നീട്ടി വഴിയുടെ ഇരുകരയിൽ നിന്ന് ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ ഈ സൗഹൃദം വളർന്നത് എങ്ങിനെയെന്ന് ഓർത്തെടുക്കവേ വീണ്ടും അവന്റെ സ്വരം….”ദേ കാക്ക..”
ആകാശത്തിന്റെ വിശാലതായിലേക്കു അവന്റെ കൈകൾക്കൊപ്പം ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയായി സങ്കൽപ്പിച്ചു സഞ്ചരിച്ചു.
“ഒരു പാട്ട് പാടട്ടെ..”
അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് തലകുലുക്കി തീരും മുൻപേ ഈണത്തിൽ ഏതൊക്കെയോ ഈരടികൾ വായുവിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു ആ പ്രദേശമാകെ മുഖരിതമാക്കി.
പ്രോത്സാഹനത്തിന്റെ ചുവടുപ്പറ്റി വീണ്ടും പല ഭാഷകളിൽ അവനറിയുന്ന പാട്ടുകൾ വിടർത്തി.
തൊട്ടടുത്ത ഫ്ലാറ്റ് സമുച്ചയത്തിൽ നിന്നും ആരോ ഇടയ്ക്ക് തല പൊക്കി നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അപരിചിതത്വത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയുള്ള നഗരവാസികളിൽ ഒരാളായി മാറി, സ്വയം എടുത്തണിഞ്ഞ ഗൗരവത്തിന്റെ ആവരണം പിച്ചിച്ചീന്തിയ കുരുന്നിനോട് എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു അടുപ്പം തോന്നിതുടങ്ങിയിരുന്നു.

പൊടുന്നനെ പേരറിയാത്ത അവന്റെ അമ്മയുടെ സ്വരം… “ഞങ്ങൾ നാളെ ദുബായിലേക്ക് പോകും..ഇവന്റെ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക്..”
സന്തോഷമുള്ള വാർത്തയെങ്കിലും ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു വിങ്ങൽ. വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപേ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ മതിലുകൾക്ക് അപ്പുറമുള്ള ചിരപരിചിത മുഖങ്ങളിൽ പോലും കുശലാന്വേഷണങ്ങൾ ഈ നഗരത്തിൽ വിരളം.

രണ്ടാഴ്ച മുമ്പ് വിരുന്നെത്തിയ ഈ കുരുന്നിനെ ആദ്യമായി കാണുന്നത് ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്നു വണ്ടിയിൽ നിന്നും  ഇറങ്ങുമ്പോൾ കേട്ട ആ ശബ്ദത്തിലാണ്. “ആന്റി….”
അടുത്തുള്ള വീടിന്റെ ജന്നൽകമ്പിയിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുന്ന വിടർന്ന ചിരിയുള്ള ഒരു കുഞ്ഞു മുഖം.. ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം പകരമായി നൽകി  വീട്ടിലേക്കു നടന്നു. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ സന്ധ്യമയങ്ങുന്ന നേരത്ത് ആ വിളി ഒരു പതിവായി.
ചിന്തകളിൽ നിന്നും യാഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് വീണ്ടും തിരിച്ചു കയറി.
“ഇനി എന്നു വരും..” ആ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറഞ്ഞത് അവന്റെ അമ്മയാണ്.
“ഒരു വർഷം അവിടെ ആയിരിക്കും”.
അവരുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷത്തിനും പ്രതീക്ഷയ്ക്കും  എല്ലാ ആശംസകളും നേർന്നു അവനോടു മാത്രം വിടപറയാതെ പതിയെ തിരിച്ചു നടന്നു… അൽപനാളെങ്കിലും ബാല്യത്തിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയിലേക്കും, പഴയകാലത്തിന്റെ പച്ചപ്പിലേക്കും മനസ്സിനെ കൊണ്ടെത്തിച്ച ആ കുരുന്നിന് അകമേ നന്ദി പറഞ്ഞു കൊണ്ട്… വീണ്ടും സമൃദ്ധിയുടെ ഒരു പൂക്കാലം വന്നെത്തുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ…

ആത്മ ഓൺലൈനിലേക്ക് നിങ്ങൾക്കും സൃഷ്ടികൾ അയക്കാം: (ഫോട്ടോയും ഫോണ്‍ നമ്പറും സഹിതം) editor@athmaonline.in

ആത്മ ഓൺലൈനിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന രചനകളിലെ അഭിപ്രായങ്ങൾ രചയിതാക്കളുടേതാണ്. അവ പൂർണമായും ആത്മയുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ആകണമെന്നില്ല.

Download Android App.

Leave a Reply

Most Popular

ഓർമ്മച്ചുരങ്ങളുടെ ചൂടും തണുപ്പും

സുരേഷ് നാരായണൻ ഓർമ്മകൾ പലതരമുണ്ട്. മഴ നനഞ്ഞതു മുതൽ മന്ത്രകോടി കൊടുത്തതു വരെ. മറവിക്കു പണയം വെച്ചതുമുതൽ മരണത്തിനു ബലിയിട്ടതു വരെ. ബത്തേരിയുടെ മാനസപുത്രനായ അർഷാദ് ബത്തേരി നമ്മെ ക്ഷണിക്കുകയാണ് ഓർമ്മച്ചുരങ്ങളുടെ ഒളിത്തണുപ്പുകളിലേക്ക്! ചുരംകയറുകയാണ് ഇറങ്ങുകയാണ് എന്ന...

ആരവങ്ങളില്ലാതെ- അകലങ്ങളിൽ സമാന്തര എൽ.എൻ.വി ഓൺലൈൻ യുവജനോത്സവം

കോവിഡ് മഹാമാരിയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മുടങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സ്കൂൾ യുവജനോത്സവത്തിന് ബദൽ സാധ്യതകൾ തേടുകയാണ് നാടക പ്രവർത്തകുടെ ആഗോള ഓൺലൈൻ കൂട്ടായ്മയായ ലോക നാടക വാർത്തകൾ. ഒക്ടോബർ, നവംബർ, ഡിസംബർ മാസങ്ങളിൽ റിഥം ഹൗസ് പെർഫോർമിങ്ങ്...

രമണി

കവിത മാനസി പി.കെ രമണിയെ വീണ്ടും കാട്ടിനുള്ളിൽ കണ്ടത്രേ. ഇത്തവണ കൊള്ളി പെറുക്കാൻ പോയ ശാന്തയാണ് രമണിയെ കണ്ടത്. പനമരത്തിന്റെ താഴെ രമണിയും, നരുന്ത് പോലൊരു ചെക്കനും. ലേശം മുരിമ ഇണ്ടെങ്കിൽ പൊരൻ്റുള്ളിൽ കൊണ്ടോകെടീ പൊലയാടിച്ചി മോളേന്ന് ശാന്ത കാർക്കിച്ചു തുപ്പി. പൊരന്റുള്ളിലിത്ര കാറ്റും, വെളിച്ചോം കിട്ടൂല ശാന്തേന്ന്...

ആയിരം പാഡിന് അരക്കപ്പ്

ആയിഷ ബഷീർ "ഡീ എന്റെ ബാക്ക് ഓക്കേയാണോ " ചോദ്യം കേട്ട് നടുവിന് വല്ലതും പറ്റിപ്പോയിട്ടാണോ എന്ന് സംശയിക്കല്ലേ.... ഇത് പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് മാത്രം മറുപടി ആവശ്യമായി വരുന്ന ഒട്ടും കംഫോർട്ടബ്ൾ അല്ലാത്തൊരു ചോദ്യമാണ്. സ്കൂളിൽ, വീട്ടിൽ, തൊഴിലിടങ്ങളിൽ, യാത്രയിൽ,...
%d bloggers like this: