Sunday, August 7, 2022

ആർക്കും അധികമൊന്നും ഓർമ്മ കൊടുക്കല്ലേ

വിമീഷ് മണിയൂർ

1

ആരും മരുന്നു കഴിക്കാത്ത
വിട്ടുമാറാത്ത രോഗമാണ്
ഓർമ്മ
എപ്പോഴും എന്തിനെന്നില്ലാതെ
അത് തല പുറത്തിടും
ഉണ്ണാനും ഉറങ്ങാനുമാവാതെ
പിന്നെ കൂട്ടുകിടക്കണം
തലങ്ങും വിലങ്ങും രോഗികളെ കണ്ട്
മുഷിഞ്ഞ്
ഏതാണ്ട് ഭേദമായെന്നും പറഞ്ഞ്
മറ്റെന്തെങ്കിലും ചെയ്തു തുടങ്ങും.

2

ഓർമ്മയാണ് പിടിക്കപ്പെടാത്ത
ഒരേയൊരു കുറ്റവാളി
ഓർമ്മ കൊണ്ടല്ലാതെ
ഒരു കൊലയും നടന്നിട്ടില്ല
ഒരു കള്ളനും രാത്രി പകലാക്കിയിട്ടില്ല
ഒരു യുദ്ധവും അതിന്റെ വേര് മുളപ്പിച്ചിട്ടില്ല
ഒരു കയറും കഴുത്തിൽ കുരുക്കിയിട്ടില്ല

3

ഓർമ്മകൾ അത്ര നല്ലവരായിരുന്നെങ്കിൽ
ജയിലുകൾ അടഞ്ഞുകിടന്നേനെ
പോലീസുകാർ വീട്ടിലിരുന്നേനെ
കോടതികൾ ഓർമ്മയുള്ളവരെ കൊണ്ട്
പൊറുതിമുട്ടില്ലായിരുന്നേനെ

vimeshmaniyoor

4

ഓർമ്മയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ
വിശ്വാസം അത്ര മുഷിയില്ലായിരുന്നു
പെരുകി പെരുകി ഒരു ദൈവത്തിനും
വിലാസം കൊടുക്കില്ലായിരുന്നു

5

ഓർമ്മ ഉണ്ടെന്ന ഒറ്റ കാരണം കൊണ്ട്
കുടുംബമുണ്ടായി, നാടുണ്ടായി, രാജ്യമുണ്ടായി
സ്കൂളുകളും പരീക്ഷകളുമുണ്ടായി
പണിയെടുക്കാതെ വയ്യെന്നായി
പാർട്ടിയും പത്രക്കാരുമുണ്ടായി
രഹസ്യവും പരസ്യവുമുണ്ടായി
പണവും പണ്ടവുമുണ്ടായി.

6

ഇതേ വരെ മെരുക്കിയിട്ടില്ലാത്ത
ഒരേയൊരു വളർത്തുമൃഗം
ഓർമ്മയാണ്

കുറഞ്ഞ ഓർമ്മയിൽ
എത്ര ഭംഗിയായ് പ്രവർത്തിക്കുന്നു
മരങ്ങൾ, മൃഗങ്ങൾ

ആർക്കും അധികമൊന്നും
ഓർമ്മ കൊടുക്കല്ലേ
എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ വരട്ടെ
ഓർമ്മ കൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്ന
ഒരേയൊരു നല്ല വാഹനം
പ്രണയം മാത്രമാണ്
അല്ലെങ്കിൽ തുടരാൻ വയ്യാത്ത വിധം
ചുരുങ്ങിപ്പോയേനെ നമ്മൾ.

7

ആരോ പെറ്റ്
മറന്നു വെച്ച
ഒരു കുട്ടിയെ
എല്ലാവരും എടുത്ത് വളർത്തുന്നു.

ചിത്രീകരണം: സുബേഷ് പത്മനാഭന്‍ 


ആത്മ ഓൺലൈനിലേക്ക് നിങ്ങൾക്കും കവിതകൾ അയക്കാം:
(ഫോട്ടോയും ഫോണ്‍ നമ്പറും സഹിതം)
8086451835 (WhatsApp)
nidhinvn@athmaonline.in

 

spot_img

Related Articles

നീന്തൽ

കവിത  യഹിയാ മുഹമ്മദ് കടൽ. കുഞ്ഞിനെ കൈവെള്ളയിൽ കിടത്തി കരയിലേക്ക് നീന്താൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. വെള്ളത്തിൽ നീന്തുന്നത് പോലെ എളുപ്പമല്ലല്ലോ കരയിലെ നീന്തൽ കല്ലും മുള്ളും നിറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മേനിയാകെ ഉരഞ്ഞു പൊട്ടും. കടൽ കുഞ്ഞ് നീന്തി നീന്തി നാടും കാടും കടന്ന് മലയുടെ ഉച്ചി വരെയെത്തി. കടലെത്ര തിരിച്ചുവിളിച്ചിട്ടും അവനുച്ചിയിൽ നിന്ന് താഴെക്കിറങ്ങി വന്നതേയില്ല. കുഞ്ഞുങ്ങൾ. വികൃതിക്കുരുന്നുകളുണ്ടോ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നു! നീന്തിപ്പോയ...

പനി ചലനങ്ങൾ

കവിത ജാബിർ നൗഷാദ് മൂടൽ മഞ്ഞുപോലെയാകാശം നിലാവ് തെളിക്കുന്ന തണുത്ത രാത്രിയിൽ പിറവിയെ പഴിച്ചിരിക്കുന്ന പനി വിരിഞ്ഞയുടൽ, നിറം മങ്ങിയുറുമ്പു കടിച്ചു നീലിച്ച ആദാമിന്റെ ആപ്പിൾ കഷ്ണം. നാവികനെ കാത്ത് കടൽതീരത്തിരിക്കുന്ന മത്സ്യകന്യകയുടെ കണ്ണുകൾ, ശപിക്കപ്പെട്ട കാഴ്ച. ഇലകളുടെ നിഴലിൽ നിന്നും കിളിർത്തു വരുന്ന വെളുത്ത പൂവ്, കാറ്റ് തട്ടി ആകാശത്തേക്ക് കൊഴിയുമ്പോൾ ഞാൻ കഥയെഴുതുന്നു. അന്ത്യമില്ലാത്ത...

ട്രോൾ കവിതകൾ – ഭാഗം 14

വിമീഷ് മണിയൂർ കടം വാങ്ങിയ ഒന്ന് പണ്ട് നൂറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തൊമ്പത് കുറയ്ക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ഇടത്തേ അറ്റത്തു നിന്ന് കടം വാങ്ങിയ ഒന്നിന് വേണ്ടി എണ്ണൽ സംഖ്യയിലെ ഒന്ന് രാവിലെ എന്നെ കാണാൻ വന്നു. പതിനാറ് വർഷവും...
spot_img

Latest Articles