Sunday, August 7, 2022

ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത രണ്ടുപേർ

കവിത

എ.കെ. അനിൽകുമാർ

ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത രണ്ടുപേർ
മുതുകു കൂനിയ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ.
വെയിൽപ്പക്ഷി ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും
തണൽച്ചില്ല പരതി വേവുന്നു.
അപരിചിതരവർ പരിചിതക്കുപ്പായം
വെച്ചുമാറുവാൻ തൊണ്ട നനയ്ക്കുന്നു.
വാർദ്ധ്യക്കപ്പനിപിടിച്ച ചുവരുകളിൽ
കരിക്കട്ടയശ്ലീല രേഖാവിന്യാസങ്ങൾ.
ദൂരെനിന്നും പതഞ്ഞെത്തിയ മുരൾച്ച
കാറ്റൊഴുക്കിലാടിയുലഞ്ഞു മറഞ്ഞു.
സ്റ്റോപ്പില്ലാത്തൊരിടമിതെന്നശരീരി
വെയിൽ കുപ്പായം മാറ്റിയിരുളായ്.
നിർത്താതെ പോയൊരു വേഗബാക്കി
പുകമേഘ നിഴൽച്ചിറകുവിരിക്കുന്നു.
ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത രണ്ടുപേർ
ബസ് സ്റ്റോപ്പു വിട്ടിറങ്ങുന്നു നിരത്തിൽ.
ഇനി കാത്തുനിൽക്കുന്നതെന്തിനെന്ന്
ആത്മഗതം നാലു കണ്ണിൽ മുരടിച്ചു.
തുടക്കവുമവസാനവുമൊന്നെന്ന പോൽ
പാതയൊരു സർപ്പമായ് പുളയുന്നു.
ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത രണ്ടുപേർ
ഒരേ ദിശയിൽ വിയർപ്പാറ്റി തുഴയുന്നു.
പിന്നിലൊരു വയസ്സൻ കുടയുമൂന്നി
ബസ് സ്റ്റോപ്പുമവർക്കൊരു കൂട്ടാവുന്നു.

spot_img

Related Articles

നീന്തൽ

കവിത  യഹിയാ മുഹമ്മദ് കടൽ. കുഞ്ഞിനെ കൈവെള്ളയിൽ കിടത്തി കരയിലേക്ക് നീന്താൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. വെള്ളത്തിൽ നീന്തുന്നത് പോലെ എളുപ്പമല്ലല്ലോ കരയിലെ നീന്തൽ കല്ലും മുള്ളും നിറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മേനിയാകെ ഉരഞ്ഞു പൊട്ടും. കടൽ കുഞ്ഞ് നീന്തി നീന്തി നാടും കാടും കടന്ന് മലയുടെ ഉച്ചി വരെയെത്തി. കടലെത്ര തിരിച്ചുവിളിച്ചിട്ടും അവനുച്ചിയിൽ നിന്ന് താഴെക്കിറങ്ങി വന്നതേയില്ല. കുഞ്ഞുങ്ങൾ. വികൃതിക്കുരുന്നുകളുണ്ടോ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നു! നീന്തിപ്പോയ...

പനി ചലനങ്ങൾ

കവിത ജാബിർ നൗഷാദ് മൂടൽ മഞ്ഞുപോലെയാകാശം നിലാവ് തെളിക്കുന്ന തണുത്ത രാത്രിയിൽ പിറവിയെ പഴിച്ചിരിക്കുന്ന പനി വിരിഞ്ഞയുടൽ, നിറം മങ്ങിയുറുമ്പു കടിച്ചു നീലിച്ച ആദാമിന്റെ ആപ്പിൾ കഷ്ണം. നാവികനെ കാത്ത് കടൽതീരത്തിരിക്കുന്ന മത്സ്യകന്യകയുടെ കണ്ണുകൾ, ശപിക്കപ്പെട്ട കാഴ്ച. ഇലകളുടെ നിഴലിൽ നിന്നും കിളിർത്തു വരുന്ന വെളുത്ത പൂവ്, കാറ്റ് തട്ടി ആകാശത്തേക്ക് കൊഴിയുമ്പോൾ ഞാൻ കഥയെഴുതുന്നു. അന്ത്യമില്ലാത്ത...

ട്രോൾ കവിതകൾ – ഭാഗം 14

വിമീഷ് മണിയൂർ കടം വാങ്ങിയ ഒന്ന് പണ്ട് നൂറിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തൊമ്പത് കുറയ്ക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ഇടത്തേ അറ്റത്തു നിന്ന് കടം വാങ്ങിയ ഒന്നിന് വേണ്ടി എണ്ണൽ സംഖ്യയിലെ ഒന്ന് രാവിലെ എന്നെ കാണാൻ വന്നു. പതിനാറ് വർഷവും...
spot_img

Latest Articles